Bunschoten-Spakenburg is een bijzondere dorpsgemeenschap met een rijke geschiedenis die teruggaat tot diep in de middeleeuwen.
Gelegen aan wat ooit de Zuiderzee was, is het dorp gevormd door de eeuwenlange strijd en samenwerking tussen land en water. Het verhaal van Bunschoten-Spakenburg verbindt de middeleeuwse agrarische roots van Bunschoten met de maritieme visserscultuur van Spakenburg, en laat zien hoe veerkracht en traditie de identiteit van het dorp tot op de dag van vandaag bepalen.
In de Canon van Bunschoten-Spakenburg – voorheen alleen in boekvorm – worden belangrijke mijlpalen in de dorpsgeschiedenis gemarkeerd.
Voor een goed begrip van de geschiedenis van een gemeente als Bunschoten is genealogie bijzonder belangrijk.
Vanaf het midden van de 18de eeuw is de gemeenschap namelijk zo’n 250 jaar lang behoorlijk geïsoleerd geweest. Bovendien bestonden er toen verschillen tussen de grote sociale groepen van boeren en vissers. Er werd ruim twee eeuwen lang bijzonder weinig met mensen van buiten getrouwd. In die tijd heeft zich de grote autochtone kern van de bevolking gevormd, die vandaag nog steeds voor een flink deel aanwezig is.
Familiestambomen worden op deze pagina gedeeld.